KRYTERIA DIAGNOSTYCZNE UZALEŻNIENIA OD HAZARDU

Opierając się na kryteriach diagnostycznych zaproponowanych przez ICD-10 można przyjąć, że patologiczny hazard można rozpoznać wówczas, kiedy w okresie ostatniego roku stwierdzono obecność co najmniej trzech objawów z poniższej listy:

  • silną potrzebę lub poczucie przymusu hazardowego grania;
  • subiektywne przekonanie o istnieniu trudności w kontrolowaniu zachowań związanych z hazardowym graniem, tj. upośledzenie kontroli nad powstrzymywaniem się od grania oraz nad długością czasu poświęconego na granie hazardowe;
  • występowanie, przy próbach przerwania lub ograniczenia grania, niepokoju, rozdrażnienia czy gorszego samopoczucia oraz ustępowanie tych stanów z chwilą powrotu do gry;
  • spędzanie coraz większej ilości czasu na graniu w celu uzyskania zadowolenia czy dobrego samopoczucia, które poprzednio uzyskiwane były w krótszym czasie;
  • postępujące zaniedbywanie alternatywnych źródeł przyjemności lub dotychczasowych zainteresowań na rzecz grania;
  • kontynuowanie hazardowego grania pomimo szkodliwych następstw (fizycznych, psychicznych i społecznych), o których wiadomo, że mają związek ze spędzaniem czasu na graniu.


Jakie są cechy osoby uzależnionej od hazardu? (Z „Wielkiej Księgi AH")

1. Niezdolność i niechęć, aby zaakceptować rzeczywistość. Stąd ucieczka do świata marzeń, świata związanego z hazardem.

2. Niepewność emocjonalna. Uzależnieni od hazardu stwierdzają, że czują się emocjonalnie dobrze również wtedy, kiedy działają - grają. Nie jest rzeczą rzadką  fakt gdy „działający" gracz mówi: „ Jedyne miejsce do którego czuję, że należę to było wtedy gdy siedziałem przy stoliku pokerowym. Tam właśnie czułem się bezpiecznie i wygodnie. Niewiele ode mnie żądano. Wiedziałem, że niszczę siebie samego, ale jednocześnie miałem pewne poczucie bezpieczeństwa".

3. Niedojrzałość. Pragnienie posiadania wszystkich najlepszych rzeczy z życia bez żadnego wysiłku ze swej strony - wydaje się to wspólną cechą hazardzistów.  

Wielu członków AH akceptuje fakt nieposiadania chęci do dojrzenia i stania się dorosłymi. Podświadomie czują, że mogliby uniknąć dojrzałej odpowiedzialności przez opieranie się na nadziei odwrócenia się karty i przyjścia szczęśliwego losu. Stąd ta walka by uciec od odpowiedzialności stała się podświadomą obsesją. Dlatego uzależniony od hazardu posiada olbrzymie „wewnętrzne ciśnienie" by zdobyć wielką wygraną i nagrodę i musi mieć poczucie posiadania wielkiej siły by do tego dążyć. Uzależnieni od hazardu zrobią wszystko (często wbrew sobie i przeciw innym), aby zachować wizerunek, jaki chcą pokazać innym. Ponadto istnieje teoria, że hazardziści podświadomie pragną przegrać by ukarać siebie. Jest dużo dowodów potwierdzających tę teorię.