ALKOHOLIZM CHOROBĄ POSTĘPUJĄCĄ, CHRONICZNA, ŚMIERTELNĄ.1

Te trzy cechy są charakterystyczne dla tej choroby, dlatego tez należy traktować ją nadzwyczaj poważnie. Kto z was pamięta skutki swojego pierwszego upicia się?A jakie były skutki upicia się 5 lat później, a jakie 10 lat później? Sami widzicie, że nie były one takie same. Pogłębiały się ponieważ choroba się rozwijała.
Na początku lista objawów jest dość krótka. Jednak w miarę upływających lat, systematyczne naużywanie alkoholu powoduje, że pojawiają się coraz to nowe objawy, coraz bardziej groźne.  Dzieje się tak z każdą chorobą, którą bagatelizujemy. Na przykład katar może przerodzić się w zapalenie płuc, jeśli nie będziemy w porę przeciwdziałać i lekceważyć dochodzące coraz to nowe objawy.
Z alkoholizmu nie można się wyleczyć tak, aby kiedykolwiek można było pić w sposób kontrolowany. Dzieje się tak dlatego, że została zmieniona struktura chemiczna organizmu. Także system emocjonalny stał się inny. W związku z tym zachowania alkoholika nigdy nie będą takie same jak kogoś, kto alkoholikiem nie jest (mówimy tu o zachowaniach pod wpływem alkoholu). Ta choroba jest chroniczna, ponieważ trwa do końca życia.
Przeciętna długość życia alkoholika to 40 lat. Prawdą jest, że niektórzy dożywają do 50 lat, ale sporo też jest takich, którzy giną w wypadkach samochodowych dużo wcześniej, w bójkach, popełniają samobójstwa itp.

Wszystkie te elementy o których wspomniałam sprawiają, że alkoholizm trzeba traktować nadzwyczaj poważnie. Niektórzy ludzie mówią że jest to nałóg i stawiają go w jednym rzędzie z paleniem. To błąd .

Palenie papierosów  rzeczywiście jest nałogiem, ale alkoholizm jest chorobą. 

Można go zdiagnozować na podstawie bardzo konkretnych objawów.Na przykład:
głód alkoholu, który spowodowany jest niezwykle silną reakcją chemiczną w odpowiedzi na pojawiające się bodźce.

Tak zwany urwany film, czyli gdy po wytrzeźwieniu nie pamiętasz co działo się w trakcie picia.
Zmiana tolerancji
na alkohol. Po to, by osiągnąć taki sam skutek jak dawniej potrzeba większej ilości alkoholu. Potem przychodzi taki moment, gdy niewielka dawka powoduje upicie się.

Przez uzależnienie od alkoholu należy rozumieć stan psychiczny i fizyczny, wynikający  ze współdziałania żywego organizmu i alkoholu. Stan ten charakteryzuje się zmianami w zachowaniu i innymi następstwami, w tym zawsze przymusem (nieodpartą chęcią) ciągłego lub okresowego spożywania alkoholu po to, by uniknąć złego samopoczucia z powodu jego braku.

zależność psychiczna polega na potrzebie częstego lub stałego przyjmowania alkoholu celem powtórzenia poprzednich przeżyć związanych z jego przyjęciem.

zależność fizyczna jest stanem biologicznej adaptacji wobec alkoholu, bez którego organizm nie może prawidłowo funkcjonować. Przerywanie lub ograniczanie podawania alkoholu pociąga za sobą występowanie zaburzeń czynności ustroju, określanych mianem zespołu odstawienia.

tolerancja jest to stan, w którym powtarzanie tej samej dawki alkoholu daje coraz słabszą reakcję, a dla uzyskania tego samego efektu konieczne jest zwiększenie dawki. Rozpoznanie uzależnienia od alkoholu należy opierać na analizie powiązanych ze sobą i powtarzających się objawów. Objawy te manifestują się obecnością związanych z piciem zmian w zachowaniu, zmianami odczuwanymi subiektywnie oraz zmienionym stanem psychobiologicznym.  Jednocześnie konieczne jest uwzględnienie czynników wewnętrznych i zewnętrznych, stopnia nasilenia objawów  oraz częstości ich występowania. Prawidłowo postawiona diagnoza musi być  więc wypadkową objawów somatycznych, psychicznych i społecznych występujących w ramach określonego kręgu kulturowego.

zmiany w zachowaniu stwierdzamy wówczas kiedy:

1.sposób picia nie odpowiada wzorcowi przyjętemu w danym kręgu kulturowym pod względem dawek, pory i okoliczności picia (m.in. picie alkoholu niezależnie od pory dnia, picie samotne, picie alkoholi nie konsumpcyjnych)

2.spożywane są wysokie dawki dobowe alkoholu z tym, że podczas oceniania musimy uwzględnić wagę ciała, sposób odżywiania  się, ogólny stan zdrowia oraz trudności w zapamiętywaniu dokładnej ilości wypijanego alkoholu.

3.zmniejszenie się różnorodności zachowań np. całkowita abstynencja jest alternatywą dla ciężkiego ciągu.

4.ulega osłabieniu zdolność do reagowania na tak zwane wzmocnienia negatywne tj. Picie pomimo presji rodziny, przyjaciół, znajomych czy też pojawienie się problemów zdrowotnych, ekonomicznych, prawnych itp.

zmiany subiektywne

utrata kontroli picia polega na niemożności konsekwentnego realizowania swoich własnych decyzji odnośnie picia lub niepicia alkoholu, trudności w zaprzestaniu rozpoczętego picia. Osoba uzależniona nie potrafi kontrolować ilości, częstotliwości i sytuacji picia,.

Głód alkoholowy jest to stan charakteryzujący się wzmożoną i trudną do odparcia chęcią wypicia alkoholu lub upicia się. Zjawisko to występuje wyłącznie u osób uzależnionych i jest połączone z narastającym rozdrażnieniem, napięciem, i niepokojem

kolejnym przejawem zmian subiektywnych jest okresowa koncentracja na alkoholu (kosztem spraw rodzinnych, zdrowotnych, zawodowych)

zmiany psychobiologiczne

Zespół abstynencyjny (odstawienia) jest to stan występujący u osób uzależnionych od alkoholu wówczas, kiedy w trakcie „ciągu" picia, lub podczas jego przerwania dojdzie do obniżenia poziomu alkoholu we krwi.

Objawy te nie są charakterystyczne wyłącznie dla niego i mogą imitować wiele różnych schorzeń. 

Ze strony układu pokarmowego - brak łaknienia, wymioty, biegunki. Ze strony układu krążenia - przyspieszenie akcji serca, zaburzenia rytmu, podwyższenie ciśnienia krwi.

Ze strony układu wegetatywnego - wzmożona potliwość, rozszerzone źrenice, suchość śluzówek jamy ustnej. 

Występują też objawy „grypowe"  i przypominające przeziębienie tj. Ogólne złe samopoczucie, osłabienie, podwyższona ciepłota ciała, bóle mięśniowe i bóle głowy, silne drżenia rąk lub całego ciała.

Uzależnienie od alkoholu rozpoznajemy gdy wystąpią trzy z pośród wymienionych objawów:

1.silna chęć lub poczucie przymusu picia
2.subiektywne przekonanie o mniejszej możliwości kontroli nad piciem

3.picie ze świadomością, że objawy abstynencyjne (odstawienia) ulegną złagodzeniuobecność somatycznych (wegetatywnych) objawów zespołu abstynencyjnego (odstawienia)
4.wzrost tolerancji na alkohol
5.ograniczenie wzorców zachowań związanych z piciem
6.postępujące zaniedbywanie  innych przyjemności lub zainteresowań na rzecz picia
7.picie alkoholu pomimo wyraźnych szkód (fizycznych, psychicznych i społecznych), o których wiadomo, że mają ścisły związek z piciem.

[1] Bohdan t. Woronowicz  Alkoholizm jako choroba Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych Warszawa 1995