To zaburzenie psychiczne z grupy zaburzeń afektywnych charakteryzujące się występowaniem podwyższonego bądź drażliwego nastroju. Stany maniakalne opisywane są przez pacjentów jako doświadczenia przyjemne; sprawiające, że czują się szczęśliwi. Pacjenci, których nastrój podczas manii jest drażliwy, nie opisują tego doświadczenia jako przyjemne, szybko się frustrują, a próba wpływu na ich zamiary powoduje u nich nasilenie gniewu bądź występowanie urojeń prześladowczych. Uczucie euforii występuje u 71% chorych, drażliwość u 80%, obniżony nastrój u 72%, a u 69% jego chwiejność.

Objawy manii: często brak wglądu w chorobę, gonitwa myśli (71% chorych), odhamowanie seksualne (57% chorych), pobudzenie psychoruchowe (87% chorych), przymus mówienia (98% chorych), trudności w koncentracji, zawyżona samoocena, zmniejszenie krytycyzmu (podejmowanie lekkomyślnych działań), zmniejszona potrzeba snu (lub kilkudniowy całkowity brak potrzeby snu, (81% chorych), zwiększenie energii.