Za młodzież społecznie nieprzystosowaną uważa się część młodzieży. która neguje powszechnie przyjęte, obowiązujące normy społecznego współżycia. Cechami charakterystycznymi nieprzystosowania społecznego są:

- wrogość wobec autorytetu i dyscypliny,

- niechętny stosunek do szkoły,

- przypisywanie innym winy za własne niepowodzenie,

- niechęć do pracy,

- wiara w użyteczność nieprawowitych środków do osiągnięcia celów;

- brak wiary w to, że inni uznają podstawowe warunki społeczne,

- pożądanie pieniędzy i podniecenia,

- uczucie niepewności i zależności,

- silna lojalność wobec grupy rówieśników,

- brak respektu dla praw przysługujących innym.