Toksykomania alkoholowa. Stan psychicznego i somatycznego uzależnienia od alkoholu, w którym występuje z początku zwiększenie się tolerancji alkoholu oraz pojawiają się psychiczne i fizyczne objawy odstawienia (zespół abstynencyjny). Dla tej fazy  szczególnie charakterystyczna jest utrata kontroli picia, tj. niemożność powstrzymania się od kontynuowania picia, a w fazie nałogu dalej posuniętego - zmniejszenie się tolerancji alkoholu. W fazie najdalej zaawansowanego alkoholizmu najczęściej występują różnego rodzaju powikłania psychiczne o charakterze psychotycznym i najwyraźniej zaznaczają się fizyczne, psychiczne i socjalne skutki przewlekłej intoksykacji alkoholowej. Do tego punktu należy zaliczyć większość przypadków określanych jako alkoholizm przewlekły.

Narkotyki, leki psychotropowe, alkohol  to substancje zmieniające świadomość

Pozwalają one widzieć to co nas otacza w jaśniejszych barwach, sprawiają, że doznaje się ulgi. Niestety ta ulga jest iluzją pozwalającą wyobrazić sobie, że w życiu człowieka coś zmieniło się na lepsze. Problem pozostaje, ale człowiek czuje się znacznie lepiej. Zaczyna więc coraz częściej sięgać po substancję, która ma tak dobroczynne skutki.
Wszystko to stanowi tło, na którym dochodzi do emocjonalnego uzależnienia od alkoholu lub narkotyku. Uzależnienie jest potrzebą systematycznego używania jakiejś substancji lub zachowania zmieniającego świadomość. Może to być alkohol, dopalacz, narkotyk, hazard, seks, częste wpadanie w złość, siedzenie przed Internetem itp. Uzależnienie ma również swój koniec (tak, jak każda inna choroba), są jedynie dwa wyjścia- śmierć albo zaprzestanie picia. Nie leczona choroba zwykle prowadzi do śmierci, ponieważ powikłania psychiczno- somatyczne są coraz poważniejsze. Oznacza to również, że jest to choroba chroniczna - czyli nieuleczalna. Można jedynie powstrzymać jej rozwój. Natomiast wypicie alkoholu przez osobę uzależnioną nawet po długiej abstynencji może doprowadzić do gwałtownego wystąpienia innych objawów tego zespołu.